Het is weer voorjaar!

Dit is alweer ons vierde voorjaar aan de Selschardijk. Onze wensen worden duidelijker. De meeste planten raken volgroeid, anderen vallen uit. Het was tijd om flink in te grijpen!

De grote ronde border, het Rondeel, is voor een deel op de schop gegaan. Succesvolle en mooie planten zijn gescheurd en worden nu meer herhaald in de border.  Er zijn wat nieuwe soorten geïntroduceerd. Als geheel is er meer eenvoud en rust gekomen en hebben we de border iets meer op kleur ingedeeld.

Het voedselbos is flink rijker aan soorten. Vooral het fruit is uitgebreid. Voor het eerst heb ik van de Kiwibes kunnen snoepen. Dat is een bijzondere smaak, zoetzurig met een klein bittertje. Dit jaar hebben we ook weer veel aardbeien, van het gecultiveerde soort wel te verstaan. De grote wilde bosaardbei gaat als een speer, maar draagt nog geen vruchten. We zijn benieuwd wat dat gaat opleveren. De kleine bosaardbei is waarschijnlijk voor de vogels, want die vruchtjes zijn werkelijk piepklein. (Tussen de opzet van dit bericht en het publiceren heb ik ze geproefd.  Dat was een smaakexplosie! Ik wil een vogelverschrikker!)

Er zijn ook een aantal vaste eetbare planten bij gekomen. Toch blijft dit een moeilijke categorie, want eetbaar is niet per se lekker. Het is wellicht een kwestie van wennen aan nieuwe smaken, van weten wanneer je moet plukken (voordat blad bitter wordt) en vooral ook van veel uitproberen.
Wat is lekker als sla en wat is  beter voor de roerbak?

De grote lange haag die het voedselbos doorsneed is de afgelopen winter gesneuveld en dit maakt het allemaal lekker ruimtelijk en een geheel. De grote borders met eetbare vaste planten zijn vervangen door veel kleinere langwerpige borders van 120cm breed met er tussen steeds een pad van 60cm breed. Zo is het veel makkelijker om te wieden, te oogsten en overzicht te bewaren.

De Koolrabi (één van de lekkerste rauwe groenten!) in de kas werd belaagd door rupsen. Wat ga je dan doen? Bestrijden of laten gaan? Wij gaan voor meer biodiversiteit en bestrijden combineert daar niet mee. Maar onze oogst dan? Tja, wie goed bezig wil zijn moet pijn lijden. Dus we hebben die rakkers hun gang dan maar laten gaan. En ze kozen toen ook voor andere plantjes zoals het doorschietende mosterdblad en de raapstelen. Dat haalde de druk er wat van af. Na twee weken waren de rupsen weg en groeiden de Koolrabi's prima door. Welliswaar met gehavend blad maar zeker niet verloren voor ons!

Nu weten we zeker dat we nooit meer zullen bestrijden, ook niet "biologisch". Elke "plaag" trekt bestrijders zoals vogels, kikkers of "nuttige" insecten aan. Zonder plagen komen er ook minder bestrijders. En planten zullen zich sterken als ze regelmatig te maken krijgen met belagers. Een systeem dat zichzelf moet verweren zal versterken en een balans vinden. Uitval van planten is slechts een indicatie van hun sterke. Wellicht passen ze niet bij de grond of staan ze op de verkeerde plek. Een "plaag" geeft veel informatie en is een kans tot leren. Verwelkom een plaag, leer er van, geniet van de mooie rupsen en neem genoegen met wat minder opbrengst. De kosten gaan voor de baten!