Impressie 11

Eindelijk is het dan toch een paar dagen zomer. Dat dwingt ons tot genieten van de tuin. Het liefst zouden we natuurlijk driftig doorgaan met verplanten, scheuren, zaaien en stekken, want hoe mooi de tuin ook is, tevreden zijn we nooit. Altijd is het tuinseizoen te kort en moeten wensen wachten tot het volgende jaar. Tuinieren is en blijft een oefening in geduld en nederigheid.

Het voorjaar zorgde voor een spetterende massa aan goudsbloemen in de voedselborders. Er resten er nog een paar. De kleurigheid wordt overgenomen door pompoenen die zich langs de borders slingeren en komkommerplanten die zich met wat hulp om bamboestokken omhoog werken. De eerste tomaten kleuren rood in de kas. De boekweit langs de haag bloeit en steekt soms zelfs boven de haag uit. De overvloed van de zomer dient zich aan.

De weide is weer gemaaid. Afmaaien kon helaas niet omdat het perceel te klein is of de machines van de boer te groot. Dat is een kwestie van perspectief. De wildebloemenweide die wij droomden moet waarschijnlijk een droom blijven. Buren maaien al 45 jaar af en nu komen er dan eindelijk bijzondere wilde planten op. Het overvloedige mestgebruik door de landbouw houdt de grond hier veel te rijk. We introduceren daarom zelf maar planten zoals kattenstaarten, witte klaver en moerasspirea, zodat de bijen, hommels en vlinders niet te lang hoeven te wachten op wat meer voedselaanbod. Misschien dat we nog eens de bovenlaag laten verwijderen om daarna in te zaaien met een wildebloemenmengsel. Maar dat zijn te grote werken op dit moment.

Binnenkort gaan we kijken of dorpsgenoten willen meewerken aan een bijenlint door Eenigenburg heen. De gemeente Schagen vond dat in het kader van een burgerinitiatief een goed idee. Zolang het maar geen geld of gemeentelijke mankracht kost. Wordt vervolgd…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *