Buitenhof zomer 2018

René Verweij

In deze blog gaat het over het deel dat wij in 2014 als extra grond hebben aangekocht. Hoe staat dit gebied er nu voor en wat is onze inbreng geweest?

Waar ooit uitsluitend Engels raaigras stond is met geringe inspanning en een beperkte uitstoot van schadelijke gassen en fijnstof een meer gevarieerde begroeiing gekomen.  In 2015 en 2016 is dit deel gemaaid maar het maaisel is blijven liggen. Dit organische materiaal bevordert het bodemleven. Maar voor meer variatie aan wilde planten zegt men dat het noodzaak is om de grond juist zoveel mogelijk te verarmen. Veel wilde planten gedijen immers beter in een schraal milieu. Maar voordat zo'n veld schraal is ben je 15 - 20 jaar verder. Afgraven is wat dan veel gedaan wordt, maar dat gaat met veel uitstoot gepaard. We kiezen daar dus zeker niet voor. En inderdaad staan er niet veel bijzondere soorten. Maar de biodiversiteit is wel toegenomen.

Rondom het perceel zijn wilgen geplant. De gewone schietwilg aan de westkant en de Salix alba "Chermesina' aan de zuidkant. De lijst met nieuwe aanplant om de windsingel te verbreden is te vinden in het blog van 9 juni 2016. Om het gebied te ontsluiten zijn er paden tussen het gras gemaaid. Na de 'drukte' in de siertuin of het voedselbos zorgt de monotonie in het veld weer voor rust in de kop. Maar het tuinieren zit ons in hart en nieren dus andere planten werden geïntroduceerd. Dan heb ik het over Rosa rugosa, Filipendula vulgaris, Inula helenium, Solidago, Helianthus 'Lemon Queen', Leucanthemum vulgare, Origanum vulgare, Geraniums, Lythrum vulgare, Arundo donax, Iris pseudacorus, Camassia leichtlinii 'Caerulea' en nog wat narcissen. Van schermbloemen langs de weg heb ik her en der wat zaad rondgestrooid.

Het resultaat valt ons niet tegen. Alle genoemde planten doen het. De Inula zaait zich inmiddels uit evenals de Leucanthenum. Daarnaast zijn er ook planten komen aanwaaien.  Voor een volledige lijst schiet mijn kennis te kort maar in ieder geval hebben we boterbloemen, paardenbloemen, weegbree, bosandoorn,  Sint Janskruid, Italiaans en Frans raaigras, de gewone berenklauw, duizendblad, zuring, diverse distels, wilgenroosje en een wilde roos. En zowaar ook nog een vrouwenmantel. Binnenkort komt een vriend van ons, een plantenbioloog, om samen met ons een eerste grondige inventarisatie te maken. We hopen dit een paar keer per jaar te gaan doen en zo de ontwikkeling in soortenrijkdom te volgen.

Behalve sommige distels mag alles zich zaaien en is het interessant om te zien hoe het saaie grasland langzaamaan verandert in een aantrekkelijk geheel dat zich prima verenigt met de rest van onze tuin. In onze bloementuin verwelkomen wij sinds jaar en dag vele siergrassen dus waarom ook niet de omgekeerde weg bewandelen en bloeiende planten verwelkomen in een grasland?

In september zal er weer gemaaid worden. Daarna komen er schapen die zich tegoed kunnen doen aan de restanten. We zijn benieuwd hoe de buitenhof zich verder zal onwikkelen.

Scroll to top